Klasycyzm

Klasycyzm jest jednym z okresów w rozwoju muzyki, który będzie plasował się pomiędzy czasem baroku, a romantyzmu. Styl klasyczny jeśli chodzi o muzykę pojawił się w drugiej części wieku osiemnastego kiedy to całkowicie wyparł już barok. Okres jego trwania to ponad siedemdziesiąt lat, aż do lat dwudziestych wieku dziewiętnastego, gdzie jednak te granice czasowe są umownymi i przybliżonymi. Sam termin klasyczny będzie z języka łacińskiego oznaczał doskonałość. Po bardzo typowym dla baroku bogactwie i widocznym upodobaniu do kontrastów nastąpiło ponowne zwrócenie się do wzorów klasycznych, to znaczy w kierunku czystości, przejrzystości, symetrii, równowagi w stosowaniu środków artystycznych, czyli była to swoista powtórka z odrodzenia, czy też renesansu. Muzyka okres klasycyzmu w europie nazywana będzie klasyczną. Kompozytorzy w tym czasie zaczynają odchodzić od bardzo skomplikowanych technik polifonii, gdzie preferują oni o wiele bardziej klarowne pod względem samej struktury elementy muzyki homofonicznej. Najczęściej używane formy, które oni wykorzystują to przede wszystkim rondo, wariacje, sonaty i wiele, wiele innych, które następnie zyskają przydomek form klasycznych. Do jednego z większych centrów muzyki w tym okresie z całą pewnością zaliczyć będzie można Wiedeń, dzięki tworzącym tam trzem wybitnym kompozytorom takim jak Mozart, Haydn oraz Beethoven, który był następnie prekursorem romantyzmu, obecnie nazywać będziemy ich klasykami wiedeńskimi.